Het comité Regionale Friese Reünie

Secretariaat

Op de hoogte blijven?

Stuur je e-mail adres naar friesereunie@gmail.com als je op de hoogte wilt blijven van het reilen en zeilen van de Regionale Friese Reünie!

Een stukje historie

De Stichting Stamboek Ronde- en Platbodemjachten (SSRP) heeft in de jaren 1980-1990 31 zogenoemde Stichtingsmonografieën uitgegeven, waarin allerlei gebeurtenissen rond en allerlei onderwerpen over de ingeschreven schepen werden beschreven. Nummer 24 handelde over de ontstaansgeschiedenis van de Regionale Friese Reünie van de hand van toenmalig secretaris J. Vermeer.

Ontstaansgeschiedenis

In juli 1967 ontmoetten elkaar bij een onofficiële zeilwedstrijd voor ronde jachten en schouwen, die door de V.V.V.-Heeg was georganiseerd, de heren K.J. van Douwen, eigenaar van het Friese jacht 'Jansje Maria', P. Piersma, vader van de jeugdherberg 'it Beaken' en commandant van de bekende tjottervloot van die jeugdherberg, en J. Vermeer, eigenaar van het Friese jacht 'De Rode Leeuw' en van de tjotter' Albert en Nelly'. Zij waren het er spoedig over eens dat het jammer was dat buiten de lustrumjaren van de Stichting Stamboek eigenaren van Friese ronde jachten en schouwen bijna geen officiële gelegenheid hebben om elkaar met hun schepen in Friesland te ontmoeten. Daar kwam nog bij, dat het Sneekweek-Comité had besloten met ingang van 1967 op de zgn. stille dinsdag geen wedstrijden meer voor boeiers, jachten en tjotters uit te schrijven, zodat ook deze jaarlijkse mogelijkheid om elkaar te ontmoeten was weggevallen. De heren kwamen tot de conclusie, dat zij iets zouden moeten doen om in de gevoelde leemte te voorzien, temeer omdat zij er van overtuigd waren, dat verschillende eigenaren van de betreffende schepen er wel voor te vinden zouden zijn om met een grotere frequentie dan eenmaal in de 5 jaar aan een samenkomst deel te nemen.

De jeugdherberg lag (zoals nu nog) aan de oostkant van het eiland langs de Graft. Om er te komen moest men vanaf de Nije Wal met een pontje worden overgezet (in de gevel van het huis waar de veerman woonde staat nog 't woord OVERHAAL). Een voetpad liep over een dijkje langs de zuidzijde van het eiland en achter 'it Wite Huske' om bereikte men dan het jeugdherbergterrein. Voor het beoogde doel was de plek uitermate geschikt.
Om te beginnen al vanwege de locale ronde-jachten-traditie. Immers, de 'boeierkoning' Mathlener had in 1930 een zomerverblijf met een groot schiphuis laten bouwen voor zijn ronde jachten, waaronder twee boeiers, de 'Dorothy' (ex 'Olga') gebouwd in Joure in 1909 en de in 1930 op de werf van De Jong in Heeg nieuw gebouwde 'Ibbe'. Na de oorlog werden deze opstallen geschikt gemaakt om als jeugdherberg te dienen en werd aan het echtpaar Piersma het beheer toevertrouwd. Zij bezorgden deze jeugdherberg annex zeilschool landelijke bekendheid door de unieke vloot van tjotters waarmee de zeillessen werden gegeven.
Ook uit een oogpunt van accommodatie kwam deze plek tegemoet aan wat wenselijk werd geacht voor een reünie waaraan voor een deel door kleinere open scheepjes zou worden deelgenomen, namelijk: beschutte ligplaatsen (juist ook voor kleine schepen), beschikbaarheid van toiletten en drinkwater in het N.J.H.C.-gebouw, ruimte voor kampeertenten, een zaaltje voor palaver en prijsuitreiking bij slechte weersomstandigheden. Alles bijeen was hier dus een gelegenheid aanwezig die elders nauwelijks zou zijn te vinden.
Om de beoogde reünie tot stand te brengen formeerden de drie genoemde heren zich tot het 'Initiatiefcomité Regionale Friese Reünie'.
Zij waren evenwel van oordeel dat niet met de daadwerkelijke voorbereidingen moest worden begonnen voordat men zich van te voren van de instemming van het bestuur van de Stichting Stamboek Ronde en Platbodemjachten had verzekerd. De eerste daad van het comité was dan ook het schrijven van een brief (gedateerd 5 november 1967) aan dit bestuur. Daarin werd uiteengezet dat het comité wilde komen tot een jaarlijks weerkerende reünie voor Friese ronde jachten en schouwen, waarbij het uiteraard niet de bedoeling was de zomerreünie van het Stamboek concurrentie aan te doen. Zo zou bij het kiezen van de datum hiermee rekening moeten worden gehouden. Verder vond men het vanzelfsprekend dat, als de plannen levensvatbaar zouden blijken, in het lustrumjaar van de Stichting de regionale reünie zou moeten vervallen.
Het antwoord van het stamboekbestuur was bijzonder positief, zodat het initiatiefcomité nu aan de slag kon gaan.